Poniżej przeczytacie poruszający Serce Testament, który został przekazany w ręce Małgorzaty. To nie jest zwykły list a mocny Przekaz do Nas wszystkich.

Ta Świadoma Dusza, bijąca blaskiem Niebieskiego Brylantu, zostawiła po sobie wiele dobrego. Dała swoim Życiem Świadectwo Czym i Kim Jest Bóg (Miłość) działający poprzez Nas samych, bez względu, jakie Dusza warunki dla siebie wybrała na Ziemi i jakie predyspozycje miało Ciało Fizyczne... Takie Osobowości są GODne, aby nazwać Ich Bohaterami.

Bez względu na opinie innych, Dziękuje Małgosiu, że to puściłaś w Świat, niech to leci dalej i pobudza do refleksji nad doczesnym Życiem. Kłaniam się ku Twojemu Sercu.

A oto Testament Michała.

"Jest taki moment nieunikniony w każdym życiu. Bardzo chciałbym, aby nie nastąpił on już, w tej chwili, jednak jeśli teraz słyszycie te słowa, wiemy wszyscy, że stało się. Umarłem. Z mijającymi dniami oswoiłem myśl o śmierci i nawet napisałem wiele wersji tego mojego ostatniego pożegnania. Wydaje mi się, że wybrałem najlepszą. Na pewno wybrałem najlepszą osobę do przeczytania tego - Małgosiu dziękuję. Wierzę, że tylko Ty jesteś w stanie to zrobić, choć pewnie z 5 razy zalejesz się łzami, ale i tak zawsze będziesz moją Larą Croft, która do tego zadania była jedyną opcją do wyboru.

A teraz do sedna moi drodzy - nie będę przeciągał, bo to nie ma być długa i nudna stypa. Muszę Wam powiedzieć najważniejszą rzecz na świecie i muszę to zrobić teraz, bo jak wiecie mój czas jest już dawno policzony i właśnie się kończy (liczę na chociaż mini pomruk śmiechu). Byłem największym szczęściarzem na świecie przez 20 lat. Serio. Nie mogłem mieć lepszego i bardziej szczęśliwego życia: wychowała mnie wspaniała kobieta. Mamo dziękuję za to, jak bardzo dawałaś radę, nawet gdy byłem nieznośny. Będę tęsknił za Twoim światłem, ale teraz ja będę czuwał nad Tobą, każdego dnia, w każdym podmuchu wiatru, w promieniach słońca i w płatkach śniegu. Miałem największą miłość na świecie - dziękuję Kochana za nasze chwile, których zawsze obojętnie jak długo bym żył, byłoby za mało. Chciałbym dać Ci więcej dni, więcej naszych momentów. Nie mogę. To najbardziej boli, ale zawsze będę tuż obok. Mam najlepszych kumpli. Mam nadzieję, że kiedyś dorośniecie, ale nie róbcie tego za szybko. Dziękuję za Wasze szaleństwo, bo dodawało mi dystansu do śmierci i choroby. Dzięki Wam czasem łamałem zasady i czułem, że jestem taki jak każdy… Trwało to chwile, ale to były najlepsze chwile.

A teraz moi drodzy, coś dla Was wszystkich (przepraszam, że nie wymieniam każdego z planety Ziemia, ale mam litość nad Gosią). Proszę Was o jedno - doceniajcie swoje życie, doceniajcie drobne momenty i gesty. Czasem zwolnijcie i zobaczcie, ileż cudownych rzeczy Was otacza. Życie jest czymś niesamowitym, nie warto czekać, aby je przeżyć. Zróbcie najbardziej szalone rzeczy, jakie macie w głowie, odważcie się czerpać z niego pełnymi garściami, pragnijcie więcej, kochajcie mocniej, zostawcie z boku czasem zasady. Złamcie konwenanse. Mamy tu na ziemi tylko trochę momentów, parę chwil. Mijają one bardzo szybko i czasem nie możemy już dogonić kolejnych. Tracimy życie, biegnąc za czymś wymyślonym, a nie zauważamy tego, co jest na wyciągnięcie ręki. Zróbcie dla mnie teraz jedną rzecz - zamknijcie oczy. Zamknięte? Ok. To teraz pomyślcie o tym, czego bardzo pragniecie w swoim życiu, w tym momencie, co Wam chodzi po głowie. Cokolwiek Wam przyjdzie jako pierwsze do głowy. Złapcie tę myśli i jak dziś mnie już pożegnacie, zróbcie to. Nie myślcie o niczym innym, nie zastanawiajcie się, czy wypada, czy to czy tamto. Po prostu z okazji mojej śmierci zaszalejcie! Pomyślcie, że ja już tego nigdy nie zrobię i zróbcie to za mnie. Uwierzcie mi, że życie jest wspaniałym darem i każdy z Was jest największym szczęściarzem, że je ma.

Świat teraz będzie beze mnie i tylko Wy, najbliżsi, przez chwilę to zauważycie. Potem stanie się cudna codzienność, z powszednimi dniami, zwykłymi momentami. Wzlotami i upadkami. Stanie się życie. A ja będę zawsze obok Was. Będę w Waszej odległej pamięci, będę na starych zdjęciach, będę w dawnych opowieściach. Będę, choć już mnie nie ma. A może już jestem... tuż obok. Żyjcie tak, jak się da najwspanialej."
— kobieta.wp.pl - Opublikowała jego testament na Facebooku. Ostatnie słowa Michała poruszyły tysiące internautów.

Tak jak obiecał, tak Michała Dusza czyni. Każdy, kto Pomyśli o Nim z Miłością płynącą z Serca, odczuje Jego obecność i ciepło koło siebie. Osoby, które Michała Miłowały, niech Siebie i Jego nie zawiodą i bawią się każdą Świętą Chwilą, która płynie i żyje w Wieczności... 

Spełniaj Marzenia!

Marzenia i Pragnienia, to jeden z największych Skarbów, jakie nam wpisała Dusza w Serce. Marzenia są po to, aby spełniać je, a nie tylko o nich Marzyć. Tylko one nadają Sens bycia na Ziemi. Nawet jeśli czujesz, że nie masz Motywacji, w każdej Chwili możesz to zmienić. Odp. sobie na te pytania. Czemu nie jestem Rzeczywiście Szczęśliwy? Czego Mi w Życiu brakuje? Czy Ludzkie Słowa z zewnątrz wywarły na Mnie jakiś Negatywny wpływ? Czy moje Marzenia pokryte są ciemną płachtą?

Nawet jeśli to nie były Twoje Myśli, w które tak bardzo uwierzyłeś/aś, nawet jeśli masz przeszkody na Drodze, to one nadal w Twoim Sercu są i iskrzą się, abyś zrobił/a krok nadając Im ruchu i rozpalił/a je mocniej, aż zaistnieją w Materialnej Rzeczywistości. W tej właśnie Chwili usiądź w Spokoju, przypomnij sobie, jakie są Twoje Marzenia. Wróć do Dzieciństwa. Przypomnij sobie, Kim zawsze chciałeś/aś być? Co chciał(a)byś robić w Życiu lub co zobaczyć...? W jakim Miejscu na Ziemi chciał(a)byś Żyć? — Wieś z polami? Zatłoczone Miasto a może bezludna Wyspa? Tam, gdzie dzika Natura i Zwierzyna, która okazuje wszelako Uczucia? Tam, gdzie przytłoczenie, czy rześkość Powietrza i Spokój? A może Pragniesz chaotyczność i mniejszą swobodę Przestrzeni? Nie ważne, jakie to Marzenie jest! Ważne jakbyś się czuł będąc tym Kim chcesz być oraz jaki byłbyś dla siebie bez względu na Miejsce, Ruchy Ciała, Czas, uzbierane Przedmioty wokół oraz ile masz teraz lat. Nie potępiaj siebie i swoich własnych Marzeń, jak inni je za Dziecka ocenili. Potępiaj (choć nie musisz tego robić) jedynie to, że potępiasz swoje własne Wnętrze i Pragnienia, które nie mogą swobodnie i Naturalnie wypływać na wierzch. Pozwól działać poprzez Twoje Ciało i Umysł, swojej własnej Duszy... bo to Ona jest decydentką, i robi wszystko aby Wznosić i aby Cię do Szczęścia poprowadzić, bez względu ile razy będzie  Twoje Ciało Fizyczne umierać i odmienione rodzic się. Nie blokuj Jej poprzez Myśli i Słowa Innych wokół.

Ludzie z zewnątrz mają to do siebie, że oceniają innych Marzenia i Wybory wedle siebie, własnych Wartości i Odwagi lub braku jej. Jeśli jednak Ty Czujesz i Pragniesz być mega znany/a i bogaty/a, to tak będzie. Jeśli wybrałeś biedę oraz samotność, bo cały czas o niej rozmyślasz, skupiając swoją uwagę i podążając za tym Głosem, to tak też będzie. Świat Duchowy pokrywa się ze Światem Materialnym. Realizacja Marzeń jest zależna od Nas samych i tych, którym pozwalamy, aby z zewnątrz na Decyzje wpływali, ograniczając lub którzy Mobilizują i Wspierają.

Naszą instynktowną potrzebą w Życiu są poszukiwania Celu. Dlatego jak na powyższe odnajdziesz odpowiedz i zdecydujesz się, że to jest już Czas Zmian. Krok po kroku idź w kierunku ich Realizacji.

Miej Wiarę w siebie i swoją własną Moc. Wszechświat na każdy krok Ci odpowie. Da wszystkie Narzędzia naokoło Ciebie. Będą samoistnie spływać Pomysły i Rozwiązania. Pojawią się Sytuacje oraz odpowiednie Osoby, na Realizacje tych Celów, byś je Fizycznymi Zmysłami doznał/a! Spełniaj się!

Słowa tej 27-latki,
otwierają oczy na coś bardzo ważnego!  

Holly Butcher z Australii zmarła 4 stycznia 2018 roku na raka kości. Miała 27 lat. Holly przeczuwała, że koniec jest blisko, napisała coś, czym chciała podzielić się ze światem.

„To takie dziwne musieć zrozumieć i zaakceptować to, że jest się zwykłym śmiertelnikiem mając zaledwie 27 lat. Śmierć to jedna z rzeczy, które w tym wieku po prostu się ignoruje. Dni mijają niespostrzeżenie, a my tylko marzymy. Zawsze pragnęłam rodziny i gromadki dzieci z miłością mojego życia. Wciąż chcę tego tak bardzo, że aż czuję przeszywający ból. Niestety dane mi było dowiedzieć się, że życie jest kruche, a każdy dzień to dar, a nie żadne z góry dane nam prawo.

Mam tylko 27 lat, kocham moje życie i jestem szczęśliwa. Nie chcę umierać, ale nie mam na to wpływu. Śmierć w sumie mnie nie przeraża, nigdy nie traktowałam jej jako tematu tabu. Lepiej jest o niej mówić i pomyśleć od czasu do czasu, bo wtedy przestajemy martwić się małymi, bezsensownymi sprawami. Narzekanie na ciężką pracę, nieprzespaną noc, cellulit na tyłku albo złamany tips – przysięgam, że to nie o tym będziecie myśleć, gdy nadejdzie Wasza kolej.

Naprawdę denerwujące jest narzekanie innych na pracę fizyczną i wszelki wysiłek. Powinniście być wdzięczni, że wciąż jesteście sprawni fizycznie, że ciało chce z Wami współpracować… Nie wiecie jak to jest, gdy nie chce…

Starałam się żyć zdrowo. Ale te durne wzorce z mediów, idealne ciała to bzdura. Trzeba polubić siebie, bo ciało to nasz najlepszy przyjaciel, niezależnie od rozmiaru. Kochajcie je i cieszcie się każdym dniem bez bólu. Skręcona kostka czy ból pleców to nie powód do użalania się – one nie zagrażają życiu.

Ludzie! Bądźcie dla siebie dobrzy, pomagajcie sobie. Szczęście to jedyna rzecz, która się mnoży kiedy się ją dzieli… Odkąd zachorowałam zaczęłam dostrzegać niesamowite życzliwe osoby, które nie myślą tylko w kategoriach posiadania. Wiecie jaką abstrakcją są pieniądze, gdy się umiera?

Tak naprawdę nie potrzebowałam tych wszystkich rzeczy, nowych sukienek. Czy kogokolwiek poza mną obchodziłoby, gdybym nosiła w kółko jedną sukienkę? Tyle czasu zmarnowałam na łażenie po sklepach. A ile czasu straciłam na kupowanie prezentów na święta zamiast wykorzystać go na bycie z tymi ludźmi, których chciałam obdarować….

W tym roku na święta Bożego Narodzenia nie dawaliśmy sobie prezentów, nie było presji i marnowania czasu na zakupy. Zresztą wyobraźcie sobie moich bliskich wybierających dla mnie prezent wiedząc, że niedługo się nim pocieszę… Doceniajcie dany Wam czas i magię świąt z bliskimi, a nie świąteczne upominki. Pieniądze lepiej jest wykorzystać na doświadczenia – zamiast wydawać je na materialny badziew (tak, tak, dobrze czytacie) lepiej wyjedźcie, pobądźcie ze sobą, odpocznijcie za nie. Po prostu cieszcie się chwilą. Tylko te momenty doceniam teraz tuż przed śmiercią. Tylko te kiedy ja miałam czas dla innych i kiedy inni mieli czas dla mnie.

Darujcie sobie to ciągłe gapienie się w telefony, nawet nie zauważacie, jak dużo przez to tracicie. Naprawdę chce Wam się marnować cenny czas na godzinne układanie włosów i malowanie się? Nigdy tego nie rozumiałam w kobietach. Róbcie to, co Was uszczęśliwia, a nie to, co wypada albo czego chcą inni! Nie odmawiajcie sobie ciastka, bo tyłek urośnie, nie odkładajcie podróży na jutro, bo najpierw trzeba kupić większy telewizor, spędzajcie czas z ludźmi, na których naprawdę Wam zależy i pracujcie po to, żeby żyć, a nie żyjcie żeby pracować.

Do zobaczenia kiedyś… gdzieś… Holly”.

Oryginalna treść: upworthy.com

Jesteś, więc Bądź znów Dzieckiem.
Spełniaj Swe Marzenia na Gruncie.

✔️ Skomentuj Post, (nawet anonimowo) w sekcji poniżej.
Jaka jest Twoja opinia na ten temat?
✔️ Ten Post możesz Udostępnić dalej.

| Służę Pomocą | O sobie | Kontakt | Nawiedzenia | Zapytaj Boga |
| Artykuły | Prawo | Modlitwy | Aprobaty | Sesje z Nad Duszą |
| O Tobie | Słownik | Zdrowie | Galeria |

   

             Pinterest

🌷 8 marca — Dzień Kobiet — 8 Cudów Świata. 🌹 8 to znak Nieskończoności.
8 to kształt DNA. Alfa i Omega. Wieczna Żeńskość i Męskość. Dzisiaj Kobiety mają swoje kalendarzowe międzynarodowe Święto. Dla mnie Świętem całorocznym jest to, że KOBIETY Istnieją i rodzą w Materii. Napędzają Mężczyzn do działań. ☺

W wielu Religiach lub Kulturach Żeńska Energia (Woda i Grunt) jest potępiana a wywyższona Męska (Powietrze i Ogień). Złudzeniem i Dysharmonią jest Władza jednego nad drugim — System Patriarchalny, Rządzenie przez Lud lub przez Panów lub Ojców tego Świata. Ten Kompleks niższości, doprowadził do narodzin poczucia wyższości. To przez wkodowaną Dulszczyznę, Konserwatyzm i Strach, który od zawsze stanowi podłoże wszelkich wojen i walk, które prowadzą do wszelkich utrapień, niedomówień, zmartwień, tarć, konfliktów między płciami i rasami. Harmonia to połączenie Żeńskości i Męskości, która nie ma odrębności w Naturze.

Piękno Kobiety to Piękno jej Ducha widziane Sercem, a nie tylko Umysłem, który dostrzega zewnętrzność złudną i przemijającą — piękną twarz, biust i pupę. Jak patrzysz na Kobietę z pożądaniem, odczuwasz Ją tylko poprzez Czakrę Sakralną — narządem pomiędzy żebrami a miednicą. Dostrzec piękno Kobiety można jedynie poprzez centrum Serca, odczuwając wszystkimi Zmysłami, i rozumiejąc że Kobieta jest Łonem, która rodzi Życie, Miłość, Pokój, Harmonie i Mądrość w Rzeczywistości, pozwalając Mężczyźnie się z Jej Duchem połączyć doświadczając Jej Magnetyzmu, aby wzrastać i pohamować dominacje, prymitywizm i agresje.

Ten wpis jest o prapoczątkach i Naturze Żeńskości i Męskości, czyli roli Kobiet i Mężczyzn na tym Świecie oraz przejęciu kontroli nad Kobietami. Także o tym, jak Mężczyźni posłużyli się strachem, wymyślając Diabła, Szatana i Mściwego Boga Ojca, aby wydrzeć Władzę z rąk Kobiet oraz je poniżyć w pozycji Społecznej na każdym Gruncie.

Na samym początku Kobiety i Mężczyźni, ani sobie nie byli równymi, ani nierówni. Byli wolni i niezależni od siebie. Mężczyźni, bardzo musieli się starać o Kobiece względy. Kobiety przewyższały nad Mężczyznami Miłosierdziem, odczuwaniem, jasnością i szybkością Myślenia, widzenia i planowania, Intuicją, Pięknem, a nade wszystko zdolnością dawania i podtrzymywania Życia. Życie toczyło się spokojnie i harmonijnie jak w bajecznej Oazie Spokoju. Pewni siebie Charyzmatyczni i Błyskotliwi Mężczyźni, odgrywali rolę Towarzyszy. Mieli poczucie przydatności w pracach, dawania wsparcia i opieki, usługując Kobietom i zaspokajających seksualne potrzeby. Żyli Spokojnie i po swojemu.

Znaleźli się jednak tacy, co nie byli z drugoplanowej roli zadowoleni. Byli Oni niezbyt Intelektualnie i Duchowo rozwinięci, leniwi, i kurtuazyjnie nastawieni wobec Kobiet. Byli wynaturzeni i niecieszący się zainteresowaniem płci przeciwnej. Do przejęcia kontroli, krok po kroku, potrzebne było przekonanie wszystkich Mężczyzn, że to Im należy się Władza nad Kobietami i kontrola nad Ich Życiem. Na początku Ich agresywne roszczenia zbywano przez rozczarowanie na tle seksualnym.

Niezadowoleni Mężczyźni, nie widząc wynaturzenia w Sobie, szukali win na zewnątrz czyli w Kobietach, zmuszeni byli uciec się do innego dostępnego im środka — kłamstwa, wywołania strachu i zasiania ziarna wątpliwości, które obrodziły się lękiem. Maskuliści i Nieszczęśliwcy pytali pozostałych. A co jeśli Kobiety mylą się i prowadzą pomału do zagłady? A co jeśli Kobiety nie łączą się bezpośrednio z łaskawą Wielką Boginią Matką a z czymś bezbrzeżnie złym i przeciwnym? Argumentowali i zaczęli wskazywać na Ich Dzieci, które rodziły się wśród Potomków, których nie udawało się ujarzmić.

Wymyślili Mit, że któregoś razu Wielka Bogini Matka, wydała na Świat Chłopca, który okazał się nienawistny, uparty i nieznośny. Bogini Matka próbowała wszystkiego, lecz Chłopiec po prostu był buntownikiem, atakował Ją i wystąpił przeciwko Niej. Tego nie mogła znieść nawet Wybaczająca, Li­tościwa, Miłująca i Spokojna Wielka Bogini Matka. Chłopiec został wypędzony, przez członków Rodziny, lecz dawał o sobie znać w sprytnych przebraniach, czasem nawet udając i podając się za samą Wielką Boginie Matkę.

Ta opowieść była dla Nich przekonująca i podstawą do wystąpienia Mężczyzn przeciw Kobietom i Dzieciom, pytając wciąż siebie. „No właśnie skąd wiadomo, że Kobiety, której Mężczyźni przymilają się i oddają hołd, to prawdziwe Kobiety — Boginie? A co jeśli to jeden z Synów, który próbuje Nas zwieść”. Powoli ta historia w pozostałych Mężczyznach zaczęła wywoływać niepewność, podejrzliwość, strach, a następnie złość i bunt przeciw Kobietom za to, że lekceważą ich niepokój.

W ten sposób Stworzono Istotę płci Męskiej, która nazwano Diabeł lub Szatan. Ta opowieść, o istnieniu Istoty podrzędnego gatunku — „złym i niedobrym Dziecku” — przekonał nawet Kobiety. Łatwo też było go zaakceptować. Mężczyźni pytali Kobiet, skoro „Niedobre i złe Dziecko” jest płci Męskiej, to kto się Jemu przeciwstawi? Z pewnością nie Kobieta. Albowiem to Mężczyźni przebiegle dowodzili, kiedy w grę wchodziła przenikliwość, szybkość działania, a w przypadku brutalnej siły, była potrzebna ogromna siła Mężczyzny „Boga Ojca”, aby był zdolny obronić swą Boginię pokonując „wroga”, tym samym czyniąc z Bogini swą Niewolnice.

Przeistoczenie tego wzorca i dziedziczenie zachowań — równorzędnego Partnera, stojącego na straży Kobiet, Dysharmonia w relacjami partnerskich  i międzyludzkich — nie dokonała się z dnia na dzień, lecz w ciągu kilkudziesięciu lat, wpływając na drzewo genealogiczne i zapisując się w Matrycy DNA. Stopniowo monogamiczne Kobiety zaczęły dostrzegać też w Mężczyznach obrońcę, który ochroni przed złem. Z każdym dniem Mężczyźni zaczęli odgrywać większą rolę, wypierając potrzebę Mądrości i Miłości a popierając coraz bardziej Kontrole, Ochronę i Siłę swych mięśni, a nie Siłę swojej Osobowości. Tak powstał też nowy rodzaj Miłości. Miłość „Boga Ojca”, który chroni przy pomocy brutalnej zwierzęcej siły. Miłość „Boga Ojca” zazdrosnego o to, czego broni. Miłość „Boga Ojca”, przed którym trzeba grzmieć ze strachu, oddając Jemu Hołd.

Zazdrość poligamicznych Bogów przestała dotyczyć tylko Bogiń, lecz rozszerzyła się na wszystkie Światy. W dalszej części zaczęły powstawać opowieści o tych, którzy wystąpili przeciwko najpotężniejszym Mężczyznom — Bogom — a którzy przegrali, przez gniew „Boga Ojca”, całkowicie wypaczając pojęcie Bóstw i Źródle wszelkiej Miłości, Spokoju, Mądrości i nieskończenie wyrozumiałej Bogini Matki do Dziecka i Mężczyzny, zamieniając na bojaźń i trwogę wobec „Boga Ojca”, który nie tolerował żadnego sprzeciwu, nie dopuszczał Wolności, Radosnej beztroski a uchybień żadnych nie puszczał płazem. Coraz bardziej wpajając fałsz w Kobietach i Mężczyznach, czyli patriarchalizm i konserwatyzm oraz strach, zamartwianie, agresje, biedę intelektualną i materialną, nieufność, nienawiść, pogardę, nałogi i brak samodzielnego Myślenia, a tym samym niszcząc — Radość Życia, Bezpieczeństwo — Niezależność.

Powoli Uśmiech radosnej Kobiety — Bogini (Matki) — z wdziękiem poddającej się Naturalnym prawom i doświadczającej czystej bezgranicznej Miłości, zastąpiło srogie Oblicze niezbyt zadowolonego Mężczyzny — „Boga Ojca” — ogłaszającego swą Władzę nad prawami Natury i zwężającego Źródło Mądrości i Miłości. I tak do dzisiaj w wielu Umysłach i w Mentalności jest zapisane „Władza to siła Mięśni”, „Wygrywa Prawo silniejszego Fizycznie” a nie Równość, pomiędzy Unikalnymi Osobowościami i Płciami.

Kobiety ze strachu, coraz bardziej zaczęły zwężać swoje Cechy Żeńskie w sobie, aby wywyższyć w sobie Męskie lub je zezwierzęcając, a Mężczyźni na odwrót, wypaczając całkowicie Harmonijny przejaw Natury.

To Czasy kiedy Matryca Stworzenia, wraca do Pierwotnego zapisu. Wszystko zmienia się i otwiera szerzej Umysły i Serca dla Chwały samego Siebie i Bliźnich oraz Rzeczywistej Bogini i Boga — Centrum Miłości Wszechświata — który jest ponad wszelkimi podziałami, tak jak w Naturze. Cały Wszechświat i Natura jest zespoleniem Męskiego (ujemnego) i Żeńskiego (dodatniego) pierwiastka. W Istocie Kobieta i Mężczyzna nie Jest ani Katem ani Ofiarą a Harmonijnym Biorcą i Dawcą.

Kiedyś powiedziano: „Jezus jest Bogiem (Miłością), który stał się Człowiekiem”. To Rzeczywista Prawda. Tylko że Każdy z Nas Tutaj jest „Bogiem, który stał się Człowiekiem”. Bóg jest rozdrobnionym Wszechświatem. Jest Duchem, w Ruchu, pod wszystkimi postaciami. Jest w ruchu lub bezruchu formą, dźwiękiem, w które tchnął Życie z Miłości. Jest Męskością oraz Żeńskością, Magnetyzmem i Elektrycznością — Elektromagnetyzmem. Życie i Miłość to Bóg, który Doświadcza się poprzez wszystkie Istnienia / Dusze, Kobiet oraz Mężczyzn, których mijasz każdego dnia. Jest nieustannie Doświadczającą Świadomością. Żywiołem we wszystkim, co widzisz i nie widzisz. 

Jest Miłością w Drodze samopoznania, Prawdą, wszech Doskonałością, Szlachetnością, i Harmonią! Niepowtarzalnym, nadzwyczajnym kształtem każdego Płatka śniegu. Jest Dostojeństwem każdego wzlatującego Wolnego Ptaka. Jest Sprawnością, Niewinnością i Odwagą Zwierzęcia. Jest w każdym Ciepłym Promyku Słońca, który mieni się jak Diament.

Jest Czystością kropli deszczu i Przezroczystością Łzy wypływającej ze wzruszenia. Jest Pięknem, Potęgą i Mocą Drzewa. Jest Zapachem w każdym Kwiecie... Jest Delikatnością Trawy, Jest każdą barwą i odcieniem widoczną i odbijająca się — w Naturze — w Tęczy, Kamieniach, Obrazach... Jest w każdej Świetlistej Gwieździe i Planecie zawieszonej w Próżni Wszechświata. Jest Spokojnym Głosem Natury — Ludzi, Zwierząt, Oceanu, Wiatru, i śpiewem Ptaków...

Na koniec film. „Zobacz 9 miesięcy ciąży w zaledwie 4 minuty”.

Nie tylko zwróć uwagę na mechanizm lub sam Cud, jakim jest rozwijające się Życie w Materii. Popatrz na to głębiej. Spójrz na Magnetyczną Żeńską Energię (Gameta żeńska - komórka jajowa), przyciągającą Elektryczną Męską Energię (Gameta męska - plemniki) oraz na proces tworzenia i działania. Drodzy Mężczyźni to My bezsprzecznie powinniśmy być zdrowi, odważni, szybcy w podejmowaniu działań, zabiegać o względy Kobiet, zdobywając tę wybraną „Komórkę jajową”, jako „Plemnik”, aby mogła Nas wpuścić do swojego Świetlistego Świata pełnego Miłości.

Mądrość Izydy (Bogini Matka) jest tak Wiecznie Żywa
jak Ona sama — Ola Gonerska Szymala.
Ten wiersz napisała do każdej Kobiety na Ziemi.  

Dziękuję że Jestem Kobietą!
Dziękuję że Jesteś Kobietą!
Dziękuję każdej Kobiecie!
Za jej Serce Ogromne
Za jej łzy gorące
Za jej uśmiech szczery
Za radość dziecięcą

Dziękuję że mogę się przeglądać w każdej z was
Odkrywając siebie na nowo
Każdego dnia inaczej
Dziękuję że was wszystkie spotkałam choćby na chwilę
Każda z was jest piękna wyjątkowa
Inną historie w Duszy skrywa
Tak wiele mnie nauczyłyście
Kocham was za wszystko co robicie i Doceniam

Pamiętajcie że jesteście niezniszczalne
Sprawiacie że ten świat jest kolorowy i pełny miłości
Życzę nam wszystkim Kobietom
abyśmy nigdy nie zwątpiły w swoją Siłę
Niosąc Miłość, Radość i Spokój temu Światu.
 

Czerwona sukienka  

- Mama odchodziła. W szafie wisiała jej czerwona sukienka, blizna pośród starych ubrań, które nosiła przez całe życie. Posłali po mnie. Gdy ujrzałam mamę, od razu wiedziałam, że to koniec. To wtedy zobaczyłam tę suknię.
- Mamo, ona jest taka śliczna... Nigdy Cię w niej nie widziałam.
- Bo nigdy jej nie włożyłam - odparła znużona.
- Usiądź, Millie. Zanim odejdę, chciałabym odwołać kilka lekcji, których ci udzieliłam. Jeżeli to w ogóle możliwe, Millie...
Usiadłam obok niej. Wzięła głęboki oddech.
- Teraz, gdy dotykam śmierci, dostrzegam więcej, niż kiedykolwiek przedtem... Tak... Uczyłam cię dobra, ale uczyłam cię źle...
- Co masz na myśli, mamo?
- Cóż, zawsze sądziłam, że dobra kobieta nigdy nie dopomina się o swoje, że stworzona jest, by służyć innym. Zrób to, zrób tamto, dbaj o potrzeby innych, a swoje pragnienia zachowaj na potem. Być może, któregoś dnia, przyjdzie i na nie kolej... To oczywista bzdura. Takie właśnie było moje życie, wciąż pamiętałam o twoim ojcu, chłopcach, twoich siostrach, o tobie...
- Robiłaś wszystko, co w twojej mocy, mamo.
- Oj, Millie, i na cóż to było? Wszystko dla innych... Nie rozumiesz? Uczyniłam wam rzecz najgorszą: nie prosiłam o nic dla siebie. - Twój ojciec jest w pokoju obok. Jest zdenerwowany, wpatruje się bezradnie w sufit. Gdy doktor mu powiedział o mnie, przyjął to strasznie. Przyszedł do mnie i niemal wydarł ze mnie resztki życia.
- Nie masz prawa umrzeć, słyszysz!!! Co będzie ze mną???
- „Co będzie ze mną?" - jeszcze nie raz to usłyszysz, gdy umrę. Millie, on nawet nie wie, gdzie trzymamy patelnię... A dla was, dzieciaki... Wciąż byłam na zawołanie, zawsze pierwsza na nogach, ostatnia szłam spać, tak przez siedem dni w tygodniu. To ja zawsze jadłam spalone tosty i najmniejszy kawałek ciasta... Patrzę teraz na twoich braci i gdy widzę, jak oni traktują swoje żony, robi mi się niedobrze... To ja ich tego nauczyłam, a oni byli pojętnymi uczniami. Każdy grosz przeznaczałam na wasze ubrania, wasze książki, nawet jeśli nie było takiej potrzeby. Nie pamiętam, żebym kiedykolwiek wybrała się do miasta, by kupić coś pięknego dla siebie. No, może poza tamtym razem, gdy kupiłam tę czerwoną sukienkę. Zaoszczędziłam 20 dolarów i miałam nimi zapłacić za zmywarkę, jednak tak się złożyło, że wróciłam do domu z tym dużym pudełkiem... Ale mi się oberwało od twojego ojca! „A gdzie ty chcesz to niby włożyć? Wybierasz się do opery czy co?" Miał rację. Nigdy jej nie założyłam, tylko ten jeden raz, gdy przymierzałam ją w sklepie. Och, Millie, gdybym jakimś cudem mogła pokonać tę chorobę, zobaczyłabyś zupełnie inną matkę. Tyle czasu nie brałam nic dla siebie... Nie wiedziałabym chyba, jak się do tego zabrać, ale nauczyłabym się, Millie, nauczyłabym się.
Mama umierała. W szafie wisiała jej czerwona sukienka, blizna pośród starych ubrań, które nosiła przez całe życie.
W ostatnich słowach mama prosiła mnie:
- Wyświadcz mi przysługę, Millie, i nie idź moimi śladami. Obiecaj mi to.
Obiecałam.
Wzięła głęboki oddech. Po raz pierwszy wzięła coś dla siebie. Swój okruch śmierci.

- Znalezione. Brak danych o Autorze

Prawdziwa Matka:  

„- Halo, czy to Biuro Rzeczy Znalezionych? – zapytał dziecięcy głos.
- Tak, skarbie. Zgubiłeś coś?
- Zgubiłem mamę. Jest może u was?
- A możesz ją opisać?
- Jest piękna i dobra. I bardzo kocha koty.
- No właśnie wczoraj znaleźliśmy jedną mamę, może to twoja. Skąd dzwonisz?
- Z domu dziecka nr 3.
- Dobrze, wysyłamy mamę. Czekaj.
Weszła do jego pokoju, najpiękniejsza i najlepsza, tuląc do piersi prawdziwego, żywego kota.
- Mama! – krzyknął maluch i rzucił się do niej. Objął ją z taka siłą, że aż zbielały mu paluszki. – Mamusiu! Moja mamusiu!!!
…Chłopca obudził jego własny krzyk. Takie sny miał praktycznie co noc. Wsadził rękę pod poduszkę i wyciągnął zdjęcie dziewczyny, które znalazł rok temu na podwórku domu dziecka. Od tamtej pory trzymał zdjęcie pod poduszką i wierzył, że to jego mama. Wpatrywał się teraz w ładną twarz dziewczyny, aż wreszcie zasnął.
Rano dyrektorka domu dziecka, o wielce obiecującym imieniu Aniela, jak zwykle zaglądała do każdego pokoju, żeby przywitać się z wychowankami i pogłaskać każdego malucha po głowie. Na podłodze, przy łóżku chłopca, zauważyła zdjęcie, które mały w nocy upuścił.
- Skąd masz to zdjęcie? – zapytała.
- Znalazłem na podwórku. To jest moja mama, – uśmiechnął się chłopiec. – Jest bardzo piękna i dobra i kocha koty.
Dyrektorka poznała tę dziewczynę. Po raz pierwszy przyszła do domu dziecka w zeszłym roku wraz z innymi wolontariuszami. Pewnie wtedy zgubiła zdjęcie. Od tamtej pory dziewczyna chodzi od jednego urzędnika do drugiego, próbując zdobyć pozwolenie na adopcję dziecka. Ale, zdaniem lokalnych biurokratów, nie ma na to szans, ponieważ nie posiada męża.- Cóż, – powiedziała dyrektorka. – Skoro to twoja mama, to wszystko zmienia.
Po powrocie do swojego gabinetu, pani dyrektor usiadła i czekała. Po jakimś czasie rozległo się pukanie do drzwi i do gabinetu weszła dziewczyna ze zdjęcia.
- Proszę, – powiedziała dziewczyna, kładąc na biurku grubą teczkę. – Wszystkie dokumenty, opinie, zaświadczenia.
- Dziękuję. Muszę jeszcze zadać ci kilka pytań. Kiedy chcesz zobaczyć dzieci?
- Nie mam zamiaru ich oglądać. Wezmę każde dziecko, jakie mi pani zaproponuje. Przecież prawdziwi rodzice nie wybierają sobie dziecka… nie wiedzą, jakie się urodzi – ładne czy nieładne, zdrowe czy chore… Kochają je takie, jakie jest. Ja też chcę być taką prawdziwą mamą.
- Po raz pierwszy mam taki przypadek, – uśmiechnęła się dyrektorka. – Zaraz przyprowadzę pani syna. Ma 5 lat, jego matka zrzekła się go zaraz po urodzeniu. Jest pani gotowa?
- Tak, jestem.
Mały chłopiec rzucił się do niej z całych sił.
- Mama! Mamusiu!
Dziewczyna głaskała go po malutkich pleckach, przytulała, szeptała słowa, których nikt poza nimi nie mógł usłyszeć.
- Kiedy mogę zabrać syna? – zapytała.
- Z reguły rodzice i dzieci stopniowo przyzwyczajają się do siebie, najpierw są odwiedziny w domu dziecka, potem rodzice zabierają dziecko na weekendy, a potem na zawsze, jeśli wszystko jest w porządku.
- Zabieram syna od razu, – stanowczo oznajmiła dziewczyna.
- Dobrze, – machnęła ręką dyrektorka. – Jutro i tak zaczyna się weekend, a w poniedziałek przyjdzie pani i dokończymy formalności.
Chłopiec był szczęśliwy. Trzymał mamę za rękę, bojąc się, że znowu ją zgubi. Wychowawczyni pakowała jego rzeczy, wokół stał personel, niektórzy dorośli ukradkiem wycierali łzy. Kiedy chłopiec wraz z dziewczyną wyszli już z domu dziecka na słoneczną ulicę, chłopiec zdecydował się zadać najważniejsze pytanie:
- Mamo… a lubisz koty…?
- Uwielbiam! W domu czekają na nas dwa! – roześmiała się dziewczyna, czule ściskając rączkę malucha.
Chłopiec uśmiechnął się i pewnym krokiem ruszył z mamą w stronę swojego domu.
Pani dyrektor Aniela spoglądała przez okno na oddalające się sylwetki dziewczyny i chłopczyka. Potem usiadła i wykonała jeden telefon.
Halo, Kancelaria Aniołów? Proszę przyjąć zamówienie. Imię klientki wysłałam mailem, żebyście nie pomylili. Najwyższa kategoria: podarowała dziecku szczęście… proszę o standardową wysyłkę – moc sukcesów, miłości, radości itp. I dodatkowo: mężczyznę wyślijcie, niezamężna jest. Tak, wiem, że macie deficyt, ale to wyjątkowy przypadek. Owszem, finanse też się przydadzą, chłopiec musi się dobrze odżywiać… Już wszystko poszło? Dziękuję.
Podwórze domu dziecka wypełniało ciepłe słoneczne światło i bawiące się dzieciaki. Odłożyła słuchawkę i podeszła do okna. Lubiła patrzeć na te maluchy, prostując za plecami ogromne, białe jak śnieg skrzydła…
Być może nie wierzycie w anioły, ale anioły wierzą w was”.

- Znalezione. Brak danych o Autorze

💛💜💙💚❤

Cytaty:  

Ko­biety po­za sza­fami su­kien po­siadają jeszcze ka­set­ki pełne uśmiechów, spoj­rzeń, tonów, w które stroją się sto­sow­nie do sy­tuac­ji. Mają zu­pełnie inną mo­dulację głosu dla Służby, Męża i Dzieci. In­ne uśmie­chy dla Kochan­ka; in­ne spoj­rze­nia dla Bra­towych i Teściowej. W kom­plet­nym neg­liżu Duszy nie po­kazują się nikomu.
— Alfred Aleksander Konar

  Kobiety są jak Kwiaty: jeśli spróbujesz otworzyć je na siłę, płatki zostaną Ci w ręku, a Kwiat umrze. Albowiem odmykają się tylko w Cieple. A Miłość i Czułość razem wzięte są dla Kobiety Słońcem. (...) Kobieta, kiedy czuje się Kochana, otwiera się i daje cały swój świat.
— Fabio Volo

Od niektórych kobiet bije cicha godność. Godność otacza je jak pole siłowe, w którym facet topnieje jak masło. Taka kobieta nie krzyczy ani nie wrzeszczy. Esencją tego, jest jej opanowanie, poczucie własnej wartości oraz wiara w siebie.
— Sherry Argov

Jak Ko­bieta widzi, że ktoś jest smut­ny, to nie mówi mu nig­dy „jes­teś smut­ny”. Tak postępu­je tyl­ko Mężczyzna. Ko­bieta uda­je, że wca­le nie widzi smut­ku – i jest we­sel­sza, mil­sza, piękniej­sza niż zwyk­le. Wte­dy smu­tek mija.
— Tadeusz Rittner

Gdyby Kobieta przestała być zagadką, świat stałby się nudny, a Miłość przestałaby istnieć. Jeśli Miłość jest największym kultem całej ludzkości, to pierwszą jej kapłanką była zawsze i jest Kobieta.
— Kazimierz Bukowski

Piękna kobieta podoba się oczom, dobra kobieta – sercu. Pierwsza jest klejnotem, druga – skarbem. Bóg także był auto­rem: je­go Pro­za to Mężczyzna, je­go Poez­ja to Kobieta. 
— Napoleon Bonaparte

Kobieta jest organizmem ultra doskonałym. Potrafi się regenerować po ekstremalnie ciężkich doświadczeniach. Przetrwa wszystko.
— Kasia Nosowska

Serce Kobiety to labirynt subtelności stanowiący wyzwanie dla szulerskiego Umysłu prostackiego Samca.
— Carlos Ruiz Zafón

Kobiety są kwiatami, bezustannie zwracają się do światła i jak kwiaty potrzebują słońca, aby się rozwinąć.
— Aleksander Dumas

Miłość dobrej Kobiety - brylant w węgla bryle: Daje blask, światło, ciepło i radości tyle...
— Mieczysław Czerwiński

Cały świat i wszystko na nim jest piękne, ale najpiękniejsza jest kochająca Kobieta.
— Mahomet

Każda Kobieta jest dla Mężczyzny Bogiem, który może dokonać w nim Cudu.
— Aleksander Świętochowski 

Jednym z wizerunków Boga jest właśnie oblicze Kobiety.
— Paulo Coelho

Niewinność serca jest dziedzictwem i ozdobą Kobiety.
— Matthias Claudius

Kobieta jest dla Męża tym, czym ten Mąż ją uczynił.
— Pierre Beaumarchais

W Miłości, Kobiety zawsze więcej dają, niż otrzymują.
— Louis Desnoyers  

Mężczyzna pragnie Uznania, Kobieta - Uwielbienia.
— Feliks

Kobieta jest zaproszeniem do szczęścia.
— Charles Baudelaire

Kobieta jest Arcydziełem Wszechświata.
— Gotthold Ephraim Lessing

Doceniaj Kobiety, prawdziwy Mężczyzno
— w Myślach, Słowach, Gestach i Czynach —
Matki, Partnerki, Koleżanki, Sąsiadki
bez względu na wiek i tok rozumowania Ich Świata.
Szanuj siebie, aby Ciebie szanowano!
Szanuj Życie bo to Życie dała Ci — Matka i Ojciec — Bogini i Bóg!

Moje Serce kłania się
ku Waszym pięknym Sercom.  

A to do Was Panowie:
Przebudzony Mężczyzna jest świadomy swoich uczuć i mówi językiem Miłości.
Widzi piękno otaczającego go świata, ma otwarty umysł i zna drogi Boskości.
Jest współczujący, autentycznie troszczy się o ludzi i ma najwyższy szacunek dla kobiecości.
Uwielbia kobietę, która wzywa go do swojej duszy, umie słuchać i komunikować się z jej sercem oraz rozumie, jak zaspokoić jej najgłębsze pragnienia.
Jest wrażliwy, szuka odpowiedzi wewnątrz i nie boi się podporządkować prawdzie. Aktywnie używa swojego miecza w podwójnym celu — aby usunąć własne ego, aby światło mogło napływać, jednocześnie chroniąc tych, których kocha.
Jest mistrzem dla tych, którzy nie mają głosu, siły dla tych, którzy potrzebują zachęty i światła dla tych, którzy zgubili drogę.
Jest pewny siebie i silny, ale jest także propagatorem pokoju, pośrednikiem pokory i wzorem łaski i przebaczenia. I woła do innych świadomych ludzi, aby przyłączyli się do rewolucji, aby położyli swoje ego, i przy prawdziwej męskiej energii, pokazać, co to znaczy być człowiekiem, który jest połączony z jego sercem.

— Daniel Nielsen

✔️ Skomentuj Post, (nawet anonimowo) w sekcji poniżej.
Jaka jest Twoja opinia na ten temat?
✔️ Ten Post możesz Udostępnić dalej.

| Służę Pomocą | O sobie | Kontakt | Nawiedzenia | Zapytaj Boga |
| Artykuły | Prawo | Modlitwy | Aprobaty | Sesje z Nad Duszą |
| O Tobie | Słownik | Zdrowie | Galeria |

   

             Pinterest